حال کتاب در جهرم خوب نیست/ادعا و شعار به جای اقدام و عمل

مجتبی امیرزاده_مدت ها بود كه در مسير بازگشتم از مدرسه به منزل، هرگاه به نزديكی كتاب خانه عمومی محلهِ مان می رسیدم، بالاجبار راهم را دورتر می کردم تا از نزدیکی کتاب خانه رد نشوم! نه اینکه از کتاب و کتا ب خانه فراری باشم، خير. از هیولاهایی که در کتاب خانه کار می کردند می ترسیدم.   این داستانک، داستان روزانه مقطعی از کودکی من است و نشانگر اینکه چگونه می توان با سوء مدیریت در مقوله های فرهنگی اهالی را فرهنگ زده و از کتاب و کتاب خوانی که محملِ انتقالِ فرهنگی است فراری داد. دست تقدیر این بچه بازیگوش را به مسئولیت همان کتاب خانه و تعیین کننده خط و مشی های مطالعه در شهر کرده است.   این مقدمه کوتاه را بهانه می کنم تا تلنگری بزنم به اهالی فرهنگ، مسئولین اجرایی و حُکمرانان شهری. آنانی که مشغله هایی مهمتر از کتاب خوانی و فرهنگ شهروندی را دنبال می کنند. آنانی که در شناخت مهم از اَهم، جایگاه ممتازِ مطالعه شهروندی را فراموش کرده اند و در پشتِ ژست های مدیریتی، رسالت ذاتی خود را در ترویج کتاب خوانی فراموش کرده اند. افرادی که برخورد قُلدرانه ای در مقابل اجرای وظایف اداری خود دارند و متولیانی که افتخارشان در حمایت كَمينه به کتاب خانه هاست و اینکه حقوق قانونی کتاب خانه ها را به خبط، در حساب های مالی خود مصادره و یا در محل های غیرمرتبط هزینه می کنند. این غفلت یقیناً خیانتی است به فرهنگ عمومی.   لج بازی های مدیریتی و بی بصیرتی در شناخت اولویت ها ضربه های خاموش، اما مهلکی است بر فرهنگ شهروندی. آنچه باید به امثال این مدیران گفت اینکه اگر همینک پاسخگوی سهل انگاری های  فرهنگی در دوران مدیریتی خود نباشید باید پاسخگوی وجدانتان در قبال انحراف مسیر فرهنگی جامعه در آينده ای نه چندان دور باشید ...   بی رونقی كتاب در عصر تكنولوژی، ادعايی است كه مكرراً در جلسات مختلف می شنویم و اين ادعای كوته بينانه همواره اهرم فشاری بوده بر اثبات بی فايدگی كتابخانه ها و توجيه کردن كم كاری مسئولين در این حوزه .اين نوع نگاه يقيناً نوعی غفلت فرهنگی است، چرا كه مطالعه و دانش افزايی در عصر دانايی نه تنها كمرنگ نشده بلكه عامل اصلی توسعه پايدار هر اجتماعی است.   رسالت يكايک ما درانداختن طرحی نوين دركتابخانه ها، به روزرسانی خدمات و بكارگيری محمل های تازه اطلاعاتی و متوازن با نياز جامعه است .پیش نیاز تحقق آن بيداری متوليان، برنامه ريزان شهری و توجه خاص تر آنها به اين مقوله است.   به فرموده مقام معظم رهبری، اقتصاد، علم و فرهنگ سه اولويت اساسی كشور است كه همه دولتمردان بايد آن را سرلوحه كارهای خود قرار دهند. مقوله كتاب و كتاب خوانی به شكل مستقيم در فرهنگ و دانش تاثيرگذار و به شكل غير مستقيم در بهبود شرايط اقتصادی موثر خواهد بود. حال مرحله آزمون است، آزمونی برای يكايک ما كه نقش خود را دربهبود شرايط فرهنگی شهرستان بازشناسايی و در جهت تقويت سُنت حَسنه كتابخوانی تلاش كنيم.   نياز نيست راه دوری رفت، تنها كافی است نگاهی به گذشته کرد تا متوجه شد كه چه پيشرفت هايی در شهرهای اطراف حاصل شده  است.   لار امتياز اداره كل شدن كتابخانه ها را دريافت كرد، كازرون صاحب بهترين و مجهزترين كتابخانه ها شده، قیر و لامرد با همراهی  مسئولین  شهری به  بهترین  امکانات تجهیز شده اند، روستايی در داراب پايتخت كتاب شده و به زودی بزرگترين كتابخانه تخصصی كودک در فسا راه اندازی می شود.   اما شهر من كجاست؟ مسئولين شهرم چقدر دغدغه كتاب و مطالعه دارند؟ دلسوزان و صف شكنانِ فرهنگی شهرم كجايند كه خادمان كتاب و عاشقان مطالعه را ياری كنند؟   منِ كتابدار بايد در پاسخِ تلنگر ِ عقب ماندگی های شهرم به مسئولين، پاسخ های دلسرد كننده ای بشنوم. وقتی متولیان امر در پاسخ مطالبه گری حقوق شهرستان در خصوص اداره كل شدن حوزه فرهنگیِ کتاب در شهر همسايه، با خنده ای بی روح عبور کرده و پرداخت حقوق قانونی كتابخانه ها را نوعی صدقه و ارزش يک كاميون شن را با كمک به فرهنگ مطالعه معادل سازی و قیاس كنند، توقعی از تحول در عرصه کتاب خوانی نیست.   اينكه شهر جهرم با چنين ظرفيت های فرهنگی و انقلابی، بهره مندی از حضور علمای برجسته، نويسندگان و جوانان بااستعداد، فاقد كتاب خانه عمومی مستقل و به روز باشد جای تعجب و تاسف فراوان دارد.   يقيناً شهر دانشگاهی جهرم و شهروندان فهيم اين ديار لياقت بهتر از اين را دارند. بنده و همكارانم در مجموعه كتابخانه های عمومی جهت بهبود نُقصان های موجود هم عهد شده ايم. اما اين تلاش ها هنگامی يتيم و عقيم نخواهد ماند كه مسئولين در همه رده ها جهت رفع مشكلات فرهنگی شهر تلاش كنند.       خبر جهرم فارس...